William Harvey

Angielski anatom i fizjolog. Urodził się w Folkestone, zmarł w Hampstead. W latach 1588-1593 uczęszczał do przykatedralnej Szkoły Królewskiej w Canterbury, a następnie studiował w Caius College w Cambridge (1593-1597). Po ukończeniu studiów wyjechał do Włoch na studia medyczne na uniwersytecie w Padwie, które zakończył doktoratem w kwietniu roku 1602. Był uczniem Fabri-ciusa ab Aquapendante, włoskiego anatoma i chirurga, profesora tamtejszego uniwersytetu, który odkrył m.in. zastawki żylne. Po powrocie do kraju pracował w latach 1609-1643 jako lekarz w szpitalu Świętego Bartłomieja w Londynie. Od roku 1616 wykładał anatomię i chirurgię w londyńskiej Królewskiej Szkole Medycznej. Od roku 1618 był lekarzem króla Jakuba I, a od roku 1631 - Karola I. Największe znaczenie dla nauki miały jego badania nad fizjologią krążenia krwi. Po przeprowadzeniu wielu badań anatomiczno-porównawczych wydal w 1628 roku rozprawę „Exercitatio anatomica de motu cordis et sanguinis in animalibus" („Badania anatomiczne ruchu serca i krwi u zwierząt"), w której obalił utrzymujący się do jego czasów fałszywy pogląd, że centralnym punktem układu krążenia jest wątroba. Harvey pierwszy dał prawidłowy opis krwiobiegu: schemat małego i dużego krążenia. Udowodnił, że ruch krwi w naczyniach krwionośnych wywołany jest skurczami serca. Stwierdził także, że układ krwionośny, na który składają się: serce, tętnice, żyły, jest układem zamkniętym, wypełnionym w całości krwią o mniej więcej stałej objętości. Ponadto udowodnił, że krew w tętnicach płynie od serca, a w żyłach ku sercu. Wykazał też, że serce bije rytmicznie tak długo, jak długo żyje zwierzę, przy czym po każdym skurczu następuje przerwa, w czasie której narząd odpoczywa. Dzieło Harveya radykalnie zmieniło ówczesne teorie na temat krążenia krwi u człowieka i innych kręgowców. William Harvey prowadził także badania w dziedzinie embriologii. W poglądach na rozwój organizmów był zdecydowanym przeciwnikiem powszechnej wówczas opinii o samorództwie, czyli powstawaniu istot żywych z organicznej lub nieorganicznej materii nieożywionej. W roku 1651 opublikował pracę „Exercitationes de generatione animalium" („Badania nad rodzeniem się zwierząt"), w której umieścił słynne zdanie: „Omne vivum ex ovo" - „Wszystko, co żyje, pochodzi od jaja".
Polecamy