Willem Barents

Znakomity żeglarz i podróżnik holenderski. Urodził się w Amsterdamie, zmarł w pobliżu Nowej Ziemi. Uczestnik trzech wypraw na morza Arktyki w poszukiwaniu Przejścia Północno-Wschodniego z Europy do Azji. Pierwsza wyprawa została zorganizowana w roku 1594 z inicjatywy rządu holenderskiego i kupców. Dotarła ona do zachodnich i wschodnich wybrzeży Nowej Ziemi, czyli grupy wysp na Morzu Arktycznym o powierzchni 82 600 km2, oraz do 77° szerokości geograficznej północnej, po czym zawróciła, nie osiągnąwszy celu na skutek zablokowania drogi przez lody. Druga wyprawa, podjęta rok później (1595), również nie dotarła do celu. 10 maja 1596 roku zdecydowano się na trzecią wyprawę, na którą wyruszono dwoma statkami pod dowództwem Barentsa. W czasie wyprawy odkryto Spitsbergen (archipelag górzystych wysp na Morzu Arktycznym) i Wyspę Niedźwiedzią, docierając do 80°11 szerokości geograficznej północnej. Jeden z towarzyszy podróży, J.C. Rijp, zawrócił, reszta podróżników popłynęła dalej, do Nowej Ziemi. Przy północno-wschodnim krańcu wyspy statek ugrzązł wśród lodów i załoga była zmuszona przeczekać w niezwykle trudnych warunkach arktyczną zimę. W drogę powrotną wyruszono łodziami w czerwcu 1597 roku. Willem Barents zmarł w czasie podróży, a jego towarzyszom udało się dotrzeć do Półwyspu Kolskiego. W roku 1871, po 274 latach od tego wydarzenia, norweski kapitan E. Carlsen i członek jego wyprawy G. de Veer odnaleźli na Nowej Ziemi obozowisko trzeciej wyprawy Barentsa, a w nim jego dziennik, będący sprawozdaniem z podróży. To właśnie Barentsowi zawdzięcza się mapę zachodniego i północnego wybrzeża Nowej Ziemi oraz pierwsze spostrzeżenia dotyczące Morza Karskiego. W uznaniu wybitnych zasług imieniem Barentsa została nazwana jedna z wysp we wschodniej części archipelagu Spitsbergen oraz morze. Morze Barentsa jest częścią Morza Arktycznego między wybrzeżem północnej Europy a wyspami: Nową Ziemią, Ziemią Franciszka Józefa oraz Spitsbergenem i Wyspą Niedźwiedzią. Zajmuje powierzchnię 1 405 000 km2. Jego głębokość wynosi od 200 do 600 m. Od lodu wolna jest tylko południowo-zachodnia część akwenu.
Polecamy