Willard Frank Libby

Chemik amerykański, specjalista w dziedzinie chemii jądrowej, radiochemii i dozymetrii. W latach 1933-1945 był pracownikiem naukowym wydziału chemii na uniwersytecie w Berkeley, gdzie uzyskał stopień doktorski. W latach 1942-1945 przyłączył się do prac nad Manhattan Project (program Manhattan, w ramach którego najwybitniejsi fizycy i chemicy amerykańscy pracowali nad budową bomby atomowej) i pomógł udoskonalić metodę oddzielania izotopów uranu. W latach 1945-1954 był profesorem w Instytucie Badań Jądrowych Uniwersytetu w Chicago (Institute for Nuclear Studies at the University of Chicago). Od roku 1954 przebywał w Los Angeles, gdzie otrzyma! katedrę na Uniwersytecie Kalifornijskim (University of California). W roku 1946 opracował metodę wyznaczania wieku przedmiotów pochodzenia organicznego za pomocą pomiaru aktywnego węgla 14C. Stosował wskaźniki izotopowe węgla, których obecność pozwalała na łatwe jego wykrycie i oznaczenie ilościowe oraz badanie przemian substancji zawierających ten pierwiastek. Sposób wyznaczania wieku przedmiotów pochodzenia roślinnego i zwierzęcego (węglowa metoda radiodatowania) zaproponowany przez Libby'ego -szczególnie przydatny w badaniach archeologicznych - polegał na pomiarze promieniowania wysyłanego przez zawarty w nich promieniotwórczy izotop węgla, który znajduje się w pewnej określonej ilości w dwutlenku węgla wchodzącym w skład powietrza i razem z węglem niepromieniotwórczym jest przyswajany przez istoty żywe. W obumarłych szczątkach zarówno roślinnych, jak i zwierzęcych ulega rozpadowi i równomiernie się zmniejsza. Po upływie sześciu tysięcy lat stanowi połowę pierwotnej zawartości. Podczas badania promieniowania takich szczątków można dokładnie określić, z jakiego okresu pochodzą. Wkrótce potem opracował podobną metodę z zastosowaniem trytu. Za to odkrycie Libby został uhonorowany w roku 1960 Nagrodą Nobla w dziedzinie chemii. Jest autorem pracy „Radiocarbon Dating" (1952).
Polecamy