Wernher von Braun

Niemiecki konstruktor pocisków rakietowych. Urodził się w Wirsitz. W czasie studiów politechnicznych zainteresował się astronautyką i techniką rakietową. Od roku 1930 związany z niemieckimi ośrodkami rakietowymi pracującymi nad bronią rakietową. Początkowo był asystentem Hermanna Obertha. W roku 1932 został kierownikiem stacji doświadczalnej w Kummersdorff, a cztery lata później otrzymał stanowisko dyrektora technicznego tajnej bazy w Peenemünde. W roku 1933 jeden z pocisków jego konstrukcji osiągnął wysokość 2000 metrów. Wernher von Braun odegrał główną rolę przy konstruowaniu samolotów-pocisków V-1 (od niemieckiego Vergeltungswaffe - „broń odwetowa"), nad którymi pracował od czerwca 1942 roku. Niemcy użyli ich po raz pierwszy do zdalnego bombardowania Londynu (13 VI 1944). Masa startowa pocisku wynosiła 2,2 t, masa materiału wybuchowego - 700 kg, zasięg 350 km, prędkość maksymalna - 640 km/h. Celność V-1 na skutek małej prędkości była zbyt mała. W Peenemünde powstała też pierwsza duża rakieta A-4 (nazwana później V-2), której użyto podczas II wojny światowej do przenoszenia pocisków zrzucanych na Anglię. W tej bazie opracował także projekt międzykontynental-nego pocisku rakietowego A-9/A-10 (Amerika Rakete). Była to pierwsza rakieta dwustopniowa, to znaczy wyposażona w dwa silniki rakietowe: po wyczerpaniu się pierwszego z nich, pracować zaczynał drugi. Po zakończeniu wojny von Braun osiadł na stałe w Stanach Zjednoczonych. Opracował projekt wyprawy na Marsa, opisany w pracach „The Mars Project" (1952) oraz w „The Exploration of Mars" (1956). W Stanach Zjednoczonych w latach 1970-1972 był jednym z dyrektorów National Aeronautics and Space Administration, czyli NASA (Państwowy Urząd Lotnictwa i Astronautyki). Von Braun pracował nad amerykańską rakietą „Jupiter C", która była rakietą nośną sztucznego satelity „Alfa", wyniesionego na orbitę w roku 1958. Skonstruował rakiety, które wyniosły w przestrzeń kosmiczną pierwszego amerykańskiego sztucznego satelitę Ziemi „Explorer 1" (1958) i pierwszy amerykański próbnik międzyplanetarny „Pioneer 4" (1959). Kierował budową rakiety „Saturn 5", dzięki której w programie kosmicznym Apollo" doprowadzono do pierwszych podróży ludzi na Księżyc (1969-1972).
Polecamy