Mahawira

Indyjski myśliciel, ostatni reformator dźinizmu, organizator wspólnoty dźinijskiej. Urodził się w północnych Indiach w rodzinie królewskiej jako młodszy syn władcy. Wychowywał się w dostatku. Był żonaty, miał córkę. W wieku trzydziestu lat porzucił bogactwo, rodzinę i dotychczasowe wygodne życie, postanowił bowiem szukać prawdy i oświecenia duchowego. Został mnichem w klasztorze Parswanatha, słynącym z surowych zasad. Przez dwanaście lat żył w skrajnym ubóstwie, przestrzegając surowej ascezy, obowiązującej w klasztorze. Większość czasu spędzał na głębokiej medytacji i rozmyślaniach. Często pościł, nie miał żadnych przedmiotów osobistych, nawet garnuszka do picia wody. Miał tylko jedną szatę, ale i tej się pozbył i chodził nagi, żyjąc z jałmużny. Jego ciało było pogryzione przez insekty, których nie tylko nie zwalczał, ale też nie pozwalał innym, żeby to robili. Mimo że w Indiach ludzie byli przyzwyczajeni do „świętych ludzi", to jednak postawa i wygląd Mahawiry budziły zdumienie i narażały go na kpiny, obelgi i razy, które znosił bez sprzeciwu. W wieku czterdziestu dwóch lat Mahawira doszedł do wniosku, że osiągnął oświecenie duchowe. Ostatnie trzydzieści lat życia spędził na głoszeniu prawd duchowych, do których doszedł w wyniku wielu wyrzeczeń i przemyśleń, oraz na nauczaniu. Pod koniec życia miał już wielu uczniów. Mahawira wierzył, że dusza nie umiera wraz z ciałem, lecz wciela się w jakąś inną istotę (nie zawsze w człowieka). Idea wędrówki dusz jest jedną z naczelnych zasad dźinizmu, podobnie jak wiara w karman, czyli bilans uczynków w czasie ziemskiej egzystencji. Zgodnie z tym przekonaniem dokonane czyny wpływają na los jednostki w następnym wcieleniu. Celem dźinizmu jest uwolnienie duszy od nagromadzonego ciężaru win. Czystą duszę można osiągnąć między innymi przez wyrzeczenie się przyjemności zmysłowych: dotyczy to również jedzenia. Śmierć głodowa jest według dźinistów zaszczytna. Mahawira przestrzegał także wyznawców przed wyrządzaniem krzywdy i stosowaniem przemocy: dotyczyło to nie tylko ludzi, ale i zwierząt. Wyrazem tego był zakaz spożywania mięsa oraz zabijania nawet najmniejszych stworzeń, np. much, pająków, robaków. Mahawira wywarł niezaprzeczalny wpływ nie tylko na filozofię hinduską, ale także na hinduizm.
Polecamy