Magdalena Abakanowicz

Jest jednym z najsłynniejszych w świecie polskich artystów plastyków. Specjalizuje się w oryginalnej dziedzinie, jaką jest tkanina artystyczna. W latach 1949-1955 kształciła się w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Pięknych w Sopocie oraz w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Artystka tworzy unikatowe tkaniny, strukturalne gobeliny oraz oryginalne formy przestrzenne - tkane, wiązane i splatane. W światowym tkactwie artystycznym zajmuje wysoką pozycję jako twórczyni form przestrzennych, zwanych od jej nazwiska „abakanami". Charakteryzują się one bogatą, reliefową strukturą. Abakanowicz wykorzystała tu - zamiast tradycyjnej tkaniny, wykonywanej na krosnach - znacznie mocniejsze włókno sizalowe, otrzymywane z liści agawy. Te piękne, chociaż niezwykle pracochłonne, kompozycje mają niekiedy olbrzymie rozmiary. Słynny tkany relief, wykonany dla muzeum Noordbrabant w Holandii w latach 1970-1971 ma 200 m2! Najbardziej znanymi cyklami prac tkackich artystki są „Abakany", stworzone w latach 60., czy „Alteracje"- abstrakcyjne kompozycje figuralne, formowane z materiałów tekstylnych, utrwalonych żywicą. Stanowią je malownicze, choć kontrowersyjne „Głowy", „Postacie siedzące" czy „Plecy", powstałe w latach 70. W następnym dwudziestoleciu artystka tworzy kolejne cykle: „Syndromy", a wśród nich „Tłum I", „Tłum II", „Ragazzi". Magdalena Abakanowicz z powodzeniem rzeźbi w metalu, drewnie i kamieniu. Do bardziej znanych prac należą „Inkarnacje" czy „Gry wojenne". Artystka również maluje. Realizuje także cieszące się uznaniem projekty przemysłowo-urbanistyczne, np. dla dzielnicy La Defense w Paryżu. Od 1985 roku Abakanowicz urządza stale ekspozycje w otwartej przestrzeni. „Katharsis-33" stanowi zespół 33 rzeźb, ulokowanych koło Pistoli we Włoszech. Kolejną ekspozycją rzeźbiarską jest „Negev-7" w Izraelu. Prace naszej słynnej artystki znajdują się w wielu muzeach świata. Magdalenę Abakanowicz uhonorowano Złotym Medalem VII Międzynarodowego Biennale Sztuki w Sao Paulo z 1956 roku, nagrodą Herdera czy nagrodą Fundacji Jurzykowskiego. Dwie wyższe uczelnie artystyczne: w Londynie i w Providence w USA, zaszczyciły ją doktoratami honoris causa. W 1972 roku otrzymała również nagrodę państwową pierwszego stopnia w naszym kraju. Mimo absorbującej twórczej pracy, artystka znalazła czas, by uczyć swego rzemiosła młodsze pokolenia. Przez ponad 20 lat wykładała w poznańskiej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych.
Polecamy