Louis Joseph Gay-Lussac

Francuski fizyk i chemik. Urodził się w Saint-Léonard-de-Noblat, zmarł w Paryżu. Był absolwentem École Polytechnique (Szkoły Politechnicznej) w Paryżu, po której ukończeniu podjął pracę w służbie dróg i mostów. Uczeń Claude'a de Bertholleta i Antoine'a François Fourcroya, wybitnych chemików francuskich, profesorów tejże uczelni. W roku 1802 stwierdził, że w wyniku ogrzania objętość gazu zwiększa się zawsze w jednakowy sposób, oraz wyznaczył współczynnik rozszerzalności cieplnej gazów. Na tej podstawie sformułował prawo Gay-Lussaca. Dwa lata później,w roku 1804, odbył dwa loty balonem w celach naukowych. Przy drugim przelocie osiągnął wysokość 7016 metrów. Wyruszając w tę podniebną podróż, postawił sobie zadanie zbadania składu i właściwości powietrza na różnych wysokościach, a także magnetyzmu ziemskiego. W roku 1807 wykrył różnicę między ciepłem właściwym gazów przy stałym ciśnieniu a ciepłem właściwym przy stałej objętości. W tymże roku otrzymał wspólnie z Louisem Jacques'em Thénardem (niezależnie od angielskiego chemika Hum-phry'ego Davy'ego) metaliczny sód i potas, ogrzewając ich wodorotlenki z opiłkami żelaza, a w roku 1808 - bor. Dowiódł potem, że są one pierwiastkami chemicznymi, podobnie jak jod, fosfor i siarka. W tymże roku (1808) sformułował prawo stosunków objętościowych na podstawie doświadczeń z gazami przeprowadzanych wraz z Alexandrem von Humboldtem. Prawo to, nazwane potem jego imieniem (prawo stosunków objętościowych Gay-Lussaca) mówi, że w tych samych warunkach ciśnienia i temperatury wzajemny stosunek objętości substratów gazowych i objętości produktu gazowego do substratów gazowych dadzą się wyrazić prostymi liczbami całkowitymi. W roku 1809 został profesorem chemii w École Polytechnique. W roku 1811 otrzymał cyjanowodór. W latach 1824-1832 opracował objętościową chemiczną analizę ilościową. W roku 1827 opracował metodę odzyskiwania tlenków azotu przy produkcji kwasu siarkowego metodą komorową i zastosował ją w założonej przez siebie osiem lat później (1835) fabryce kwasu siarkowego w Chauny. W roku 1832 został profesorem Jardin des Plantes (Muzeum Historii Naturalnej).
Polecamy