Joanna Darc

Bohaterka narodowa Francji. Urodziła się w Dorémy w Lotaryngii, w ubogiej rodzinie chłopskiej. Miała czworo rodzeństwa: siostrę i trzech braci. Joanna była analfabetką. Żeby zrozumieć motywy postępowania Joanny d'Arc, należy przypomnieć fakty z historii Francji: W roku 1328 wygasła dynastia Kapetyngów, a do tronu francuskiego zgłosił pretensje daleki krewny z tej linii, król angielski Edward III. Z powodu pretensji dynastycznych w 1337 roku wybuchła między tymi krajami wojna zwana stuletnią. Gdy na stronę Anglii przeszli Burgundczycy, groziło to zajęciem całej Francji. W roku 1420 (traktat w Troyes) wydziedziczono następcę tronu francuskiego Karola VII na rzecz Henryka V angielskiego. Karol VII wprawdzie koronował się dwa lata później, ale władał zaledwie małym skrawkiem Francji. W tym momencie wkroczyła na scenę historii siedemnastoletnia Joanna, wiedziona mistyczną wiarą w posłannictwo uwolnienia rodzinnego kraju od wroga. Wraz z wujem Durantem Laxartem udała się do pobliskiego garnizonu w Vaucouleurs. Przekonała do swoich argumentów mieszkańców tego miasta, którzy zebrali pieniądze i zakupili dla dziewczyny zbroję, oręż i konia. Pod naciskiem mieszczan dowódca garnizonu oddał do jej dyspozycji swój oddział. Na jego czele Joanna wyruszyła do Karola VII, który wtedy przebywał w Chinon, i powiadomiła go o swoim zamiarze stawienia czoła Anglikom. Z dużymi trudnościami przekonała dwór do swoich planów i w roku 1429 na czele niewielkiej armii ruszyła na odsiecz Orleanowi, który wyzwoliła. Od tej pory nazywano ją Dziewicą Orleańską. Po odbiciu Reims wezwała Karola VII, by przybył i w miejscu uświęconym tradycją koronował się, co też nastąpiło 17 lipca tego roku. Zwycięstwa Francuzów, pierwsze od pół wieku, miały ogromne znaczenie moralne i stały się punktem zwrotnym w wojnie stuletniej. Joanna nie chciała przyjąć żadnych zaszczytów, poprosiła tylko, by mieszkańcy jej wsi zostali zwolnieni z podatków. Nadal brała udział w bitwach. Na wiosnę 1430 roku w potyczce pod Compiegne dostała się do niewoli Burgundczyków, którzy wydali ją Anglikom. Dziewczyna została oskarżona o czary. W wyniku procesu, jednego z najgłośniejszych w XV wieku, prowadzonego w większości przez niechętnych jej przedstawicieli Uniwersytetu Paryskiego z ramienia inkwizycji, została skazana na śmierć i spalona na stosie 30 maja 1431 roku w Rouen. W roku 1457 zrehabilitował ją papież Kalikst III. W roku 1909 beatyfikowano Joannę, a w roku 1920 - kanonizowano.
Polecamy