Jan Paweł II

Papież od roku 1978 do 2005. Urodził się w Wadowicach w rodzinie urzędniczej. Po maturze w roku 1938 rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, które przerwał na skutek wybuchu II wojny światowej. Podczas okupacji pracował jako robotnik w kamieniołomach w Zakrzówku, w Krakowskich Zakładach Chemicznych „Solvay" w Borku Fałęckim (dzielnica Krakowa). Jednocześnie w latach 1941-1945 studiował teologię w konspiracyjnym Arcybiskupim Seminarium Duchownym w Krakowie. Działał też w tym czasie w Teatrze Rapsodycznym, w którym prezentowany był wielki repertuar narodowy. Święcenia kapłańskie otrzymał 1 listopada 1946 roku. W latach 1946-1948 kontynuował studia filozoficzne w Rzymie, na Papieskim Uniwersytecie Świętego Tomasza z Akwinu, w Belgii i we Francji, prowadząc jednocześnie pracę duszpasterską wśród Polonii. Po powrocie do kraju pełnił funkcję wikariusza w parafiach Niegowić koło Bochni i Świętego Floriana w Krakowie oraz penitencjariusza w Bazylice Mariackiej. W 1948 roku obronił pracę doktorską na Wydziale Teologicznym UJ. Na tym samym wydziale uzyskał w roku 1953 habilitację na podstawie pracy o etyce Maxa Schelera. Rok później został wykładowcą na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Aż do momentu wyboru na papieża kierował Katedrą i Zakładem Etyki na tej uczelni. W roku 1958 papież Pius XII mianował go biskupem, a papież Paweł VI w roku 1963 - arcybiskupem i metropolitą krakowskim. Cztery lata później został kardynałem. W tym czasie piastował różne wysokie godności i urzędy w administracji kościelnej - był m.in. przewodniczącym Komisji Episkopatu Polski do spraw Nauki Katolickiej. Swoje posłannictwo jako głowa Kościoła katolickiego niesie na wszystkie kontynenty, podkreślając wszędzie konieczność ekumenii, głosząc godność osoby ludzkiej, niezmienność zasad moralnych, otoczenie miłością chorych. W latach 1979, 1983, 1987, 1991, 1995 odbył pielgrzymki do ojczyzny. Problemy etyczno-teologiczne stanowią treść wielu encyklik papieskich, m.in. „Redemp-tor hominis" (1979), „Laborem exercens" (1981), „Veritatis splendor" (1993), ,Evangelium vitae" (1995). Oprócz reformy prawa kanonicznego (1984) wydał nowy „Katechizm Kościoła Katolickiego" (1992). Ponadto jest autorem wierszy, poematów i dramatów, wydawanych najczęściej pod pseudonimem Andrzej Jawień.
Polecamy