Herodot

Historyk grecki i podróżnik pochodzący z Halikarnasu. Uważa się go za ojca historiografii, w przeciwstawieniu do logografów - kronikarzy. Jest autorem historii wojen grecko-perskich. Musiał porzucić rodzinne miasto z powodu zamieszek wewnętrznych i przez pewien czas mieszkał na Samos. Następnie odbył wiele podróży po Egipcie, Babilonii, Syrii, Azji Mniejszej i Sycylii, skąd przywiózł bogate materiały etnograficzne, geograficzne i historyczne. W 445 roku p.n.e. osiadł w Atenach. W 443 roku p.n.e. uczestniczył w założeniu kolonii attyckiej Tiuroj w południowej Italii, gdzie mieszkał aż do śmierci. Jeszcze w Atenach zaczął spisywać swoje wrażenia z podróży po świecie. Opracowując zebrany materiał, połączył luźne epizody i opowiadania wokół odwiecznego sporu między Europą a Azją. Centrum tego sporu za jego życia były wojny Greków z Persami. Herodot ukazywał fakty, nie uprawiając tak naprawdę jeszcze krytyki historycznej, choć nieraz podawał w wątpliwość prawdziwość opisywanych wydarzeń. Herodot wierzył w ingerencję bogów zarówno w sferze historii państwa, jak i poszczególnych obywateli, a także w spełnianie się przepowiedni i snów. Uważał, że w ten sposób bogowie ostrzegają człowieka i ukazują mu jego przyszłość, przez co wpływają na jego postępowanie. Z przebiegu opisywanych wydarzeń wyciągnął wniosek o istnieniu sprawiedliwości boskiej, która zarówno narody, jak i poszczególne jednostki karze za zło i wynagradza za dobro. W świecie istnieje ład moralny, a każde jego naruszenie w wyniku pychy oraz samowoli wywołuje ingerencję bogów. Najlepszym tego przykładem są Persowie. Poza materiałem historycznym dzieło Herodota zawiera wiele bezcennego materiału geograficznego i etnograficznego, nie znanego wcześniej Grekom. Jego dzieło, zatytułowane „Dzieje", zostało podzielone przez późniejszych uczonych na dziewięć ksiąg. Ze względu na zalety języka (napisane dialektem nowojońskim) jest arcydziełem literackim. W 444 roku p.n.e. Herodot publicznie odczytał w Atenach fragmenty „Dziejów". Słuchacze docenili walory jego stylu, wartkość akcji i plastyczność opowiadania oraz doskonałą charakterystykę występujących osób. Autor otrzymał od miasta wysoką nagrodę- 10 talentów. „Dzieje" Herodota były nie tylko cenione przez starożytnych uczonych, ale także przez historyków ery nowożytnej.
Polecamy