Gustave Alexandre Eiffel

Francuski konstruktor i inżynier, specjalista od konstrukcji żeliwnych i żeliw-no-stalowych. Urodził się w Dijon, zmarł w Paryżu. Po ukończeniu studiów w Ecole Centrale des Arts et Manufactures w roku 1855 zaczął się specjalizować w metalowych konstrukcjach, zwłaszcza mostów. Pierwszą jego pracą był projekt mostu żelaznego w Bordeaux, wzniesionego w roku 1858, po którym nastąpiły inne tego typu realizacje. W roku 1866 założył własne przedsiębiorstwo architektoniczno-inżynieryjne, które projektowało i wykonywało lekkie konstrukcje żelazne, przede wszystkim mosty, wiadukty, hale dworcowe. Zaprojektował jedną z hal na wystawę paryską w 1867 roku, gdzie zadziwił zwiedzających dużymi stalowymi konstrukcjami łuków. Wzniósł most nad rzeką Duoro o wysokości 160 metrów. W 1882 roku zbudował wiadukt kolejowy koło Garabit nad Truyere w południowej Francji, przez wiele lat pozostający najwyższym mostem stalowym na świecie (162 m). Zaprojektował też halę dworca kolejowego w Budapeszcie. Jego dziełem jest konstrukcja Statuy Wolności (pomnik zaprojektowany przez Frédérica Auguste'a Bar-tholdiego) w Nowym Jorku, podarowanej Amerykanom przez Francuzów. Głównym dziełem Gustave'a Eiffela stała się wieża nazwana jego imieniem (wieża Eiffla), zbudowana w latach 1887-1889 na wystawę światową w Paryżu na Polu Marsowym. Wieża 0    wadze 7300 ton, o wysokości 300,5 metra, była najwyższą budowlą świata aż do 1931 roku. Miała symbolizować osiągnięcia techniczne XIX wieku. Została wybrana do realizacji w wyniku konkursu ogłoszonego przez organizatorów wystawy na projekt-symbol odchodzącego stulecia. Nadesłano 700 propozycji. Stalowa konstrukcja kratowa z wieżą przypominającą szyję żyrafy, wsparta na czterech kolosalnych nogach-podstawach, była wielkim osiągnięciem technicznym, otwierającym nowe perspektywy przed olbrzymimi konstrukcjami żelaznymi. Od samego początku budziła kontrowersje swoją estetyką, zwłaszcza wśród architektów i artystów. Traktowano ją jako budowlę tymczasową. Z czasem wrosła w pejzaż miasta tak, że stała się jego wizytówką i jedną z najbardziej znanych budowli świata. Eiffel interesował się także problemami aerodynamiki. W roku 1903 w Auteuil koło Paryża zbudował pierwszy tunel aerodynamiczny, a w 1912 roku ośrodek badawczy, w którym prowadził prace nad opływem lotniczych płatów nośnych śmigieł.
Polecamy