Giuseppe Garibaldi

Włoski bohater narodowy, generał, przywódca walk o wyzwolenie i zjednoczenie Włoch. Pochodził z rodziny rybackiej; od najmłodszych lat pracował jako żeglarz. W roku 1833 przystąpił do rewolucyjnej organizacji Młode Włochy, a w następnym roku walczył w jej szeregach w powstaniu sabaudzkim. Po klęsce powstania, skazany zaocznie na śmierć, wyemigrował najpierw do Francji i Tunezji, a w roku 1835 do Ameryki Południowej, gdzie przez 6 lat walczył o wyzwolenie krajów amerykańskich z rąk kolonizatorów. Od tego czasu do końca życia nosił czerwoną koszulę -strój republikański. W roku 1848 powrócił do Włoch na wieść o wybuchu rewolucji i stanął na czele oddziałów ochotniczych działających w okolicach Bergamo, wspomagających króla Sardynii w jego walce z Austrią. Po klęsce króla zorganizował partyzantkę w Alpach (w jej szeregach walczyli też Polacy) i z oddziałem „czerwonych koszul" przyszedł z pomocą Rzymskiej Republice, walczącej z Francuzami. Nie godząc się na kapitulację Rzymu, wymknął się z miasta z oddziałem ochotników, przedarł się do Piemontu, a stamtąd do Stanów Zjednoczonych. W roku 1854, uzyskawszy prawo powrotu, osiedlił się na włoskiej wysepce Caprera. W1859 roku, w czasie wojny austriacko-włosko-francuskiej, dowodził korpusem strzelców alpejskich, odnosząc zwycięstwo pod Varese. Gdy wroku 1860 wybuchło powstanie narodowe na Sycylii (wyspie wchodzącej w skład Królestwa Obojga Sycylii), zorganizował wyprawę „tysiąca czerwonych koszul" i stanął na jej czele. W maju ogłosił się dyktatorem wyspy. Wydał kilka dekretów, m.in. znoszących obciążenia podatkowe chłopów oraz nadających im ziemię gminną, którą także nakazał rozdzielić wśród uczestników wojen narodowowyzwoleńczych. We wrześniu ogłosił się dyktatorem całego królestwa. W celu uniknięcia wojny domowej złożył dyktaturę na ręce króla Wiktora Emanuela II i wycofał się na Caprerę. Jego dekrety na rzecz chłopów zostały anulowane. W okresie powstania styczniowego poparł sprawę polską. W roku 1866 walczył w wojnie włosko-austriackiej (zakończonej przyłączeniem do Włoch Wenecji), dowodząc oddziałami ochotniczymi w rejonie alpejskim, a w latach 1870-1871 walczył po stronie Francji w wojnie francusko-pruskiej, stojąc na czele Armii Wogezów. Był przewodniczącym kongresu Ligi Wolności i Pokoju. Garibaldi stał się symbolem dziewiętnastowiecznych zrywów wolnościowych.
Polecamy