Fryderyk Franciszek Chopin

Najwybitniejszy kompozytor polski, pianista. Urodził się w Żelazowej Woli na Mazowszu. W wieku 6 lat rozpoczął naukę gry na fortepianie u Wojciecha Żywnego. W następnym roku powstały pierwsze kompozycje - utwory te zapisywał ojciec Fryderyka, m.in. „Polonez g-moll". W latach 1818-1819 grywał jako „cudowne dziecko" w salonach warszawskich. W roku 1826 po skończeniu Liceum Warszawskiego zapisał się na I rok Szkoły Głównej Muzyki kierowanej przez Józefa Elsnera, u którego się uczył w latach 1826-1829. W tymże roku (1826) pojawiły się pierwsze wzmianki 0  chorobie. Jest to także rok powstania „Ronda a la Mazur". Dwa lata później pisze „Rondo a la Krakowiak". W roku 1829 koncertuje w Wiedniu, a w następnym roku opuszcza Warszawę, by w 1831 roku osiąść w Paryżu. Zanim jednak wyjechał z Warszawy, zdążył zaprezentować w saloniku Chopinów małej garstce przyjaciół wspaniały „Koncert f-moll" i „Fantazję A-dur". W roku 1830 napisał także swój drugi koncert, „Koncert e-molf. Po wyjeździe początkowo często koncertował w Niemczech, Czechach, Anglii 1    Francji, zyskując sławę europejską. Jednakże postępująca gruźlica nie pozwala mu na odbywanie tournée. Największy rozkwit mocy twórczych i talentu przypada na lata 1835-1840. Chopin przyjaźnił się z wieloma wybitnymi artystami, w tym z Delacroix, Balzakiem, Norwidem. Związał się na wiele lat z francuską pisarką George Sand, z którą odbył podróż (w celu podreperowania zdrowia) na hiszpańską Majorkę. Zmarł w Paryżu. Najważniejszymi wartościami były dla niego dom rodzinny i kraj, co często podkreślał w swoich listach. Te tęsknoty przekładał na przepiękną, subtelną, wzruszającą muzykę, niezależnie od tego, czy były to wielkie kompozycje, czy „tylko" utwory służące do poprawienia techniki palcowania - etiudy. Z etiud Chopin uczynił małe arcydzieła. W każdym swoim utworze łączył bogate treści emocjonalne z doskonałością formy, często czerpiąc inspiracje z polskiego folkloru (np. w mazurkach). Skomponował m.in. 3 sonaty, 2 fantazje („Fantazję A-dur na tematy polskie"), 27 etiud, 17 walców („Walc As-dur"), 4 ballady („Ballada g-moll"), 17 polonezów („Polonez As-dur", „Andante spianato i Polonez Es-dur"), 4 scherza („Scherzo h-moll") oraz inne utwory. Robert Schumann usłyszawszy „Wariacje" powiedział: „Panowie, czapki z głów, oto geniusz!".
Polecamy