Epikur

Filozof grecki. Urodził się na wyspie Samos. Do Aten przybył w 323 roku p.n.e. Podróżował po Jonii, nauczał w Mitylenie i Lampsakos. W 306 roku p.n.e. wrócił do Aten i tu spędził resztę życia. Zakupił w pobliżu Gaju Akademosa ogród; założył w nim szkołę zwaną Ogrodem Epikura. Jest autorem około 300 prac, z których dochowały się tylko fragmenty. Jako etyk, był twórcą filozofii życia szczęśliwego, równoznacznego z życiem moralnym. Celem i zasadą życia jest dążenie do przyjemności, która dzieli się na dwa rodzaje: przyjemność wypływającą z ruchu oraz przyjemność wynikającą z absolutnego spokoju, braku trosk (ataraksja). Podstawą wszelkich przyjemności jest rozwaga - nikt nie może być szczęśliwy, nie będąc mądrym i sprawiedliwym. Istotą filozofii Epikura był jego ateizm: twierdził co prawda, że bogowie istnieją, nie są jednak w stanie ingerować w dzieje wszechświata. Religia i strach przed śmiercią są głównymi przyczynami złego samopoczucia człowieka. Zadaniem filozofów powinno być uwolnienie ludzi od przesądów religii i lęku przed śmiercią, która jest tylko rozkładem atomów sprowadzającym absolutną apatię, a więc uwolnienie od cierpienia. Epikur głosił też przewagę życia prywatnego nad życiem publicznym, którego zdecydowanie nie lubił. „Żyj w ukryciu - powtarzał często swoim uczniom. W fizyce rozwinął atomistyczny pogląd Demokryta. Twierdził, że materia jest wieczna i niezniszczalna, a poza materią nie istnieje już nic. Wszystko składa się z atomów i próżni. Epikur przeciwstawił się Demokrytowi, jeżeli chodzi o ruch atomów. Atomy poruszają się po liniach prostych, a ponieważ pędzą w próżni, nie napotykając oporu, zatem szybkość ich ruchu jest niezależna od ich wielkości (u Demokryta ruch atomów odbywa się według żelaznych praw mechaniki, a wszelki przypadek jest definitywnie odrzucony). Gdyby jednak pędziły tylko po liniach prostych, ich zetknięcie się ze sobą nie byłoby możliwe i przez to nie powstałby świat. Atomy muszą więc czasem zbaczać z linii prostych w dowolnym kierunku, a te zboczenia zwane deklinacjami odbywają się samorzutnie, nie zaś wskutek jakichś praw. Epikur żył skromnie, zgodnie z zasadami, które głosił. Otaczano go wielkim szacunkiem, choć nieżyczliwi pomawiali go o rozwiązłość, stąd mianem epikurejczyka zaczęto nazywać człowieka, który w sposób nieograniczony korzysta z wszelkich przyjemności życiowych.
Polecamy