Edward Jenner

Lekarz brytyjski. Urodził się w Berkeley w Gloucestershire. Ojciec był duchownym; zmarł, gdy chłopiec miał pięć lat. Edward Jenner wychowywał się u starszego brata, również duchownego. W wieku 13 lat zaczął staż u prowincjonalnego chirurga. W ciągu 8 lat zdobył potrzebną wiedzę medyczną. Po ukończonym stażu, mając 21 lat, wyjechał do Londynu, gdzie został uczniem Johna Huntera, angielskiego anatoma i lekarza, który pracował w szpitalu św. Jerzego i wprowadził tam Jennera. W roku 1792 Jenner otrzymał dyplom lekarski na londyńskim uniwersytecie St. Andrews. Po pobycie w Londynie powrócił do praktyki lekarskiej w rodzinnym miasteczku. Zaobserwował, że ludzie pracujący przy bydle, którzy zarazili się ospą krowią - niegroźną chorobą bydła, nigdy nie chorują na ospę prawdziwą. Ospa była w tamtych czasach bardzo niebezpieczna - około 20 procent chorych umierało, a spośród tych którzy przeżyli, około 15 procent miało twarz nieodwracalnie zeszpeconą. Jej ofiarą padały najczęściej dzieci. W Chinach 1    Indiach wiedziano, że ludzie, którzy przechodzili wcześniej ospę, są na nią odporni. W praktyce doprowadziło to do zaszczepiania ludzi zdrowych ropą pobraną z ran ludzi chorych, w nadziei, że po przejściu łagodnej formy choroby osoba zaszczepiona zostanie na nią uodporniona. W rzeczywistości około 2    procent zaszczepionych umierało, a część zapadała na ciężką postać choroby. Jenner postanowił przeprowadzić również próbę na ludziach, ale podszedł do tego w sposób naukowy. W roku 1796 (14 maja) dokonał pierwszego próbnego szczepienia ośmioletniego chłopca Jamesa Phippa ropą pobraną z krosty dojarki chorej na ospę krowią - Sarah Nehnes. Chłopiec zachorował na ospę krowią, ale szybko wyzdrowiał. Jenner zaraził chłopca ponownie (1 lipca), tym razem ospą prawdziwą - chłopiec nie zachorował. Po przeprowadzeniu dalszych doświadczeń Jenner opisał swoje spostrzeżenia w rozprawie „An Inquiry into the Causes and Effects of the Variolae Vaccinae, a Disease Known by the Name of Cow Pox" (1798). Wysłał ją do Royal Society, ale praca nie wzbudziła zainteresowania, więc Jenner opublikował ją na własny koszt. Wkrótce zyskał sławę i miano dobroczyńcy ludzkości, a metoda jego szczepień, prawie nie zmieniona, najpierw ograniczyła liczbę zachorowań, a z czasem pozwoliła zlikwidować ospę ostatecznie (ostatni przypadek ospy na świecie zanotowano w Somalii w 1977 r.).
Polecamy