Eduard Buchner

Wybitny chemik niemiecki. Urodził się i kształcił w Monachium. Już od młodych lat interesowały go nauki ścisłe. Na studiach zaczął się pasjonować chemią organiczną, czyli chemią związków węgla, prowadząc pierwsze prace badawcze. W latach osiemdziesiątych dziewiętnastego stulecia zajął się problemami fermentacji alkoholowej. Po opublikowaniu wielu prac naukowych stał się wkrótce znany w kraju i Europie. Uczelnie niemieckie zabiegały o jego wykłady. Od roku 1893 był profesorem chemii organicznej w Kilonii. W tymże roku Buchner ze swoim bratem Hansem (1850-1902), bakteriologiem, odkrył metodę pozyskiwania soku z komórek. Używali go do studiów farmaceutycznych nad rozwojem bakterii. Od roku 1896 był profesorem chemii organicznej na uniwersytecie w Tybindze. Od roku 1898 wykładał w Wyższej Szkole Rolniczej w Berlinie, a od 1906 roku na uniwersytecie we Wrocławiu, mieście polskim należącym wtedy do Prus. Po pięciu latach pobytu we Wrocławiu, wyjechał w roku 1911 do Wiirzburga, by objąć katedrę chemii organicznej na tamtejszej uczelni. Jeszcze w Berlinie odkrył w roku 1899 pirazol. Największym osiągnięciem Buchnera było jednak odkrycie w roku 1903 zymazy (fermentu), za co cztery lata później (1907) dostał Nagrodę Nobla. Prowadząc badania nad fermentacją, stwierdził, że nie wywołują jej, jak dotychczas sądzono, drobnoustroje, lecz zawarte w ich komórkach enzymy, to znaczy białka, których obecność umożliwia przebieg określonych reakcji chemicznych. W wykonanym w roku 1897 doświadczeniu Buchner wywołał fermentację, nie posługując się drożdżami, lecz sokiem z ich komórek. W roku 1903 wyodrębnił z tego soku zymazę, czyli zespół czystych enzymów wywołujących fermentację niezależnie od tego, czy znajdują się w komórkach, które je wytworzyły, czy też poza tymi komórkami. Uczony prowadził także badania nad racematami (czyli równo-cząsteczkową mieszaniną postaci prawo-skrętnej i lewoskrętnej tego samego związku, optycznie nieczynną) niektórych kwasów oraz nad syntezą związków szeregu cyklo-heptanu. Prace badawcze Buchnera stanowiły milowy krok w chemii organicznej środków spożywczych.
Polecamy