Dawid

Król Izraela od około 1010 roku p.n.e., najmłodszy syn Jessego z Betlejem, ojciec Salomona. Został potajemnie namaszczony na króla przez Samuela, sędziego i proroka. Według jednej tradycji trafił na dwór Saula, pierwszego króla Izraela, z powodu pięknej gry na cytrze, według innej - z racji zwycięstwa nad Goliatem, Filistynem olbrzymiego wzrostu. Zdobył uznanie ludu jako wódz. Prześladowany przez Saula uciekł z kraju, został przywódcą najemnych żołnierzy i wraz z nimi wstąpił na służbę do Filistynów. Po śmierci Saula w walce z Filistynami został królem Judy i dokonał zjednoczenia Judy i Izraela. Zwrócił się teraz przeciwko niedawnym sojusznikom, Filistynom, podbił ich i inne ludy, a zajęte ziemie przydzielał zniewolonym plemionom w zamian za lojalność. Następnie podbił Jerozolimę, najpierw zdobywszy twierdzę Jebusytów (jednej z grup zamieszkujących Jerozolimę przed przybyciem Izraelitów), położoną na południowym wzgórzu miasta, Syjonie, i uczynił ją swoją rezydencją. Pokonane miasto podniósł do rangi stolicy królestwa i głównego ośrodka religijnego. W polityce wewnętrznej dążył do zjednoczenia pokoleń Izraela, w polityce zewnętrznej do odparcia wrogów i powiększenia terytorium państwa. Sprowadził do Jerozolimy Arkę Przymierza i zaplanował budowę wielkiej świątyni. Uchodzi za inicjatora kultu Jahwe w Jerozolimie. Jest ojcem rodu Dawidytów. Ze związku Dawida z Betsabee (Batszeba), kobietą zamężną, w której się zakochał, ujrzawszy ją kąpiącą się, przyszedł na świat Salomon, następca tronu Dawida. Po śmierci męża Betsabee, Uriasza Chetyty, została ona żoną Dawida. Za cudzołóstwo, a następnie wysłanie Uriasza na niechybną śmierć na pierwszą linię na polu walki Dawid, stanąwszy przed prorokiem Natanem, okazał skruchę, ukorzył się przed Bogiem i prosił o wybaczenie. Jako człowiek głęboko religijny, troszczył się o poddanych i dbał, aby zawsze tryumfowała sprawiedliwość. Przekształcił skłócone społeczeństwo w jeden naród. Wykazywał niezwykły talent w sprawach wojskowych. Dla Żydów jest symbolem narodowej tożsamości, a sześcioramienna gwiazda Dawida, noszona przez nich i umieszczona na fladze Państwa Izrael, symbolizuje żydowską ojczyznę. Dawidowi przypisuje się autorstwo 73 psalmów - tradycja określa go jako pieśniarza i poetę grającego na cytrze, harfie lub flecie.
Polecamy