Charles Robert Darwin

Przyrodnik angielski, twórca pierwszej nowoczesnej teorii ewolucji zwanej darwinizmem. Urodził się w Shrews-bury. W wieku 16 lat został studentem medycyny na uniwersytecie w Edynburgu, potem studiował geologię, botanikę i zoologię, ale wkrótce porzucił studia, twierdząc, że są nudne, i przeniósł się do Cambridge, by tam poświęcić się zgłębianiu teologii, z której również zrezygnował. W roku 1831 wyruszył w podróż dookoła świata na statku HMS „Beagle". Miał wtedy 22 lata. W czasie pięcioletniej podróży opłynął wybrzeża Ameryki Południowej (na lądzie tym odkrył kopalne szczątki mastodonta, szczerbaków i małżów), był na Galapagos (zwrócił uwagę na endemiczne gatunki żyjące na tych wyspach) oraz na innych wyspach Oceanu Spokojnego, a także Oceanu Indyjskiego i południowego Atlantyku. Podczas wyprawy prowadził dziennik, w którym dokładnie notował to, co zobaczył. Zapiski z wyprawy wydał w roku 1839 jako „Podróż na okręcie «Bea-gle»". Zebrał także wiele cennych okazów geologicznych, zoologicznych i botanicznych. Wyprawa ta ukształtowała Darwina jako naukowca. Już w roku 1837 Darwin był przekonany, że gatunki zwierząt i roślin są niezmienne, lecz w poszczególnych okresach geologicznych ulegają ewolucji. W roku 1842 napisał streszczenie swojej teorii o powstawaniu gatunków zwierzęcych i roślinnych drogą doboru naturalnego, którą pogłębił i rozszerzył dwa lata późnej (1844). W roku 1858 jego praca została ogłoszona równocześnie z pracą innego angielskiego przyrodnika Alfreda Russela Wallace'a - obie były identyczne. Pierwszeństwo przyznano Darwinowi. Rok później opublikował słynne dzieło „O powstawaniu gatunków" (1859). Ostre polemiki wywołały inne dzieła Darwina: „O pochodzeniu człowieka" i „O doborze płciowym". Darwin nie angażował się w spory. Był człowiekiem schorowanym; cierpiał prawdopodobnie na chorobę Chagasa, której nabawił się w Ameryce Południowej (to zakaźne schorzenie wywołane przez świdrowce, atakujące narządy miąższowe, przebiega z wysoką gorączką). Teoria ewolucji (bez uwzględnienia genetyki, której wtedy nie znano) wywołała wielki wstrząs nie tylko w środowiskach naukowych, ale także w światopoglądowych. Od roku 1842 Darwin mieszkał w Down pod Londynem, gdzie do końca życia zajmował się pnączami, ruchami roślin i roślinami owadożernymi. Badał także polimorfizm kwiatów, ogłosił studium o rafach koralowych i wyspach wulkanicznych.
Polecamy