Cezar

Rzymski wódz, mąż stanu i pisarz. Pochodził ze starej patrycjuszowskiej rodziny. Starannie wykształcony, zaczął zajmować się polityką już w młodym wieku. Najpierw był związany ze stronnictwem popularów. W 68 roku p.n.e. objął stanowisko kwestora, a trzy lata później edyla. Zaskarbił sobie względy ludu, urządzając wystawne igrzyska. W tymże (65) roku został wmieszany w I spisek Katyliny. W roku 63 p.n.e. uzyskał godność najwyższego kapłana (pon-tifex mcpcimus), a rok późnej - pretora. W roku 61 p.n.e. został namiestnikiem w Hiszpanii Dalszej (Ulterior), odnosząc zwycięstwa nad Luzytanami. W 60 roku p.n.e. wrócił do Rzymu i zawierając tajne porozumienie z Pom-pejuszem Wielkim i Krassusem, utworzył I triumwirat. Podbiwszy całą Galię (57-56 p.n.e.), wyprawił się do Brytanii (55-54 p.n.e.) oraz przeciwko Germanom za Ren, na którym oparł granice imperium. W latach 52-51 p.n.e. stłumił powstanie Wercyngeto-ryksa, który na czele Galów powstał przeciwko Rzymowi. Po podboju Galii zyskał niezwykłą popularność, co nie podobało się jego przeciwnikom politycznym. Po wygaśnięciu kadencji senat rzymski zarządził, by wódz wrócił do Rzymu jako normalny obywatel, bez wojska. Rzuciwszy wyzwanie senatowi, Cezar w nocy z 10 na 11 stycznia roku 49 p.n.e. przekroczył Rubikon, wypowiadając słynne słowa „Alea iacta est!" („Kości zostały rzucone"). Oznaczało to początek wojny domowej, która trwała 4 lata i zakończyła się zwycięstwem Cezara: w roku 48 p.n.e. pokonał Pompejusza pod Farsalos (Grecja), a w 46 pod Tapsus (Afryka) i w 45 pod Munda (Hiszpania) rozgromił jego zwolenników. W roku 44 p.n.e., wróciwszy do Rzymu, został dożywotnim dyktatorem. W tymże roku, w lutym, ofiarowano mu koronę cesarską, której nie przyjął. Jednakże republikanie byli zaniepokojeni jego rządami, faktycznie oznaczającymi dyktaturę wojskową. 15 marca roku 44 p.n.e. podczas id marcowych, przybywszy na posiedzenie senatu, zginął z rąk spiskowców. Był wszechstronnie uzdolniony: doskonały mówca, utalentowany pisarz (Jeg° „Wojna galijska" i „O wojnie domowej" należą do klasyki literackiej i historycznej), przeprowadził także reformę kalendarza (kalendarz juliański) oraz reformy w wojsku i administracji. Miał opinię uwodziciela kobiet. Najbardziej znanym romansem był jego związek z Kleopatrą, królową Egiptu.
Polecamy