Bracia Grimm

Jacob Ludwig Karl (1785-1863) filolog niemiecki, twórca germańskiego językoznawstwa porównawczego. Brat Wilhelma (1786-1859), filologa, zbieracza baśni i podań. Urodzili się w Hanau i uczyli w Kassel. Obaj ukończyli studia prawnicze w Magdeburgu. Jacob od 1805 roku był urzędnikiem i uczestniczył w pracach legacji heskiej na kongresie wiedeńskim. W roku 1830 objął katedrę dawnej kultury niemieckiej w Getyndze, a w 1841 roku w Berlinie. W tymże roku bracia zostali członkami Akademii Nauk w Berlinie i profesorami tamtejszego uniwersytetu. Jacob zajmował się historią literatury i językoznawstwem. Jego dziełem była czterotomowa „Deutsche Grammatik" (1819-1837), którą zapoczątkował dział językoznawstwa - gramatyki porównawczej poszczególnych grup języków indoeuropejskich. W dziejach gramatyki języka niemieckiego zapisał się jako twórca prawa fonetycznego dotyczącego germańskiej przesuwki spółgłoskowej {Lautverschiebung), znanego w językoznawstwie jako prawo Grimma. Od roku 1848 był posłem w parlamencie frankfurckim. Wraz z bratem Wilhelmem opublikował cztery pierwsze tomy wielkiego słownika niemieckiego „Deutsches Wörterbuch", który zaczął się ukazywać od roku 1852. Dzieło Grimmów kontynuowali ich następcy. Jacob i Wilhelm zbierali i badali dawną poezję niemiecką. W ujęciu Grimmów była ona twórczością ludową, stąd jej historię pojmowali jako dzieje ludowych podań i mitów. Bracia Jacob i Wilhelm Grimmowie znani są przede wszystkim jako twórcy zbiorów bajek przełożonych na wiele języków, m.in. „Kinder- und Hausmärchen" (1812-1815; w języku polskim ukazała się w roku 1895 pt. „Baśnie dla dzieci i młodzieży") oraz dwutomowe „Deutsche Sagen" („Baśnie niemieckie"), wydanych w latach 1816-1818. Grimmowie oparli swój zbiór nie tylko na baśniach zasłyszanych, lecz wykorzystali również utwory drukowane bądź też odnalezione w dawnych rękopisach. Starali się odtworzyć najdoskonalszą formę wzorów, wykorzystując kilka źródeł równocześnie i łącząc je w jeden wzór. Wilhelm miał tendencję do upiększania tekstu oryginalnego i osłabiania jego wymowy społecznej. Innowacją było zachowanie charakteru i stylu narracji ludowej. Do najbardziej znanych bajek braci Grimm należą: „Królewna Śnieżka", „Jaś i Małgosia", „Tomcio Paluch", „Kopciuszek", „Czerwony Kapturek".
Polecamy