Antonin Dvorak

Czeski kompozytor, dyrygent i pedagog. Pierwszych lekcji gry na skrzypcach prawdopodobnie udzielał mu ojciec - wiejski muzykant i oberżysta. Następnie uczył go miejscowy nauczyciel. Jako kilkunastoletni chłopak, grywał w ogrodach i występował na uroczystościach kościelnych. W latach 1854-1856 terminował u rzeźnika w Zlonicach, tam również uczył się muzyki u miejscowego kompozytora i kantora A. Lieh-manna, a także u dyrygenta chóru. Za sprawą Liehmanna we wrześniu 1857 roku podjął studia w praskiej szkole organistów, utrzymując się z lekcji gry na fortepianie. W roku 1859 ukończył szkołę jako jeden z trzech prymusów, z opinią: „Wspaniały, ale raczej praktyczny talent". Podczas recitalu dyplomowego wykonał m.in. własne „Preludia i fugi". W roku 1861 powstało opus I - „Kwintet smyczkowy a-moll". Rok później został altowiolistą w znanej praskiej orkiestrze „Pro-zatimni divadlo". Rok 1865 był przełomowy: powstały dwie symfonie (I i II), „Koncert wiolonczelowy A-dur", cykl pieśni „Cyprysy". W latach 1865-1870 Dvofäk pracował w orkiestrze pod dyrekcją Bedficha Smetany, gdzie miał okazję poznać wielkie dzieła oratoryjne i operowe. W 1870 roku skomponował pierwszą operę „Alfred", a rok później „Króla i węglarza". W roku 1878 Dvorak poznał Johannesa Brahmsa, z którym się zaprzyjaźnił. W tymże roku powstała pierwsza seria „Tańców słowiańskich" oraz „Duety morawskie" (drugą serię „Tańców słowiańskich" Dvofäk skomponował w roku 1887). W roku 1884 kompozytor został zaproszony do Anglii, gdzie jego dzieła zdobyły niezwykłą popularność, a zwłaszcza „Stabat Mater", napisana w 1877 roku po tragicznej śmierci dzieci kompozytora. Koncerty w Anglii przyniosły kompozytorowi sławę światową. W roku 1890 został członkiem Czeskiej Akademii Nauk i Sztuk, a rok później otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu im. Karola w Pradze i uniwersytetu w Cambridge. We wrześniu 1892 roku wyjechał z rodziną do Stanów Zjednoczonych. W latach 1892-1895 był dyrektorem konserwatorium w Nowym Jorku, po czym wrócił do kraju. Od roku 1897 poświęcił się wyłącznie twórczości operowej. Antonin Dvorak - jeden z głównych twórców czeskiej szkoły narodowej - w swoich kompozycjach nawiązywał nie tylko do folkloru czeskiego, ale ogólnosłowiańskiego. Był twórcą m.in. 10 oper, 9 symfonii (w tym słynnej IX e-moll „Z Nowego Świata"), poematów symfonicznych, uwertur, utworów religijnych, chóralnych i kameralnych.
Polecamy